Domowa instalacja alarmowa

Kto decyduje się na budowę domu, wcześniej czy później będzie musiał odpowiedzieć sobie na pytanie: jak najskuteczniej zabezpieczyć go przed włamaniem czy kradzieżą. Kiedyś takie decyzje podejmowało się po kilku, a nawet kilkunastu latach od czasu zamieszkania w domu. Najczęściej po włamaniu - u siebie, u sąsiadów bądź bliskich znajomych. Ale teraz złodzieje już nie czekają, aż się urządzimy. Cenne rzeczy znajdują nawet w domach, w których jeszcze nikt nie mieszka - wystarczy, że prowadzone są w nich prace wykończeniowe. Ukraść można dosłownie wszystko, co tylko przedstawia jakąkolwiek wartość: okna, rury, glazurę, parkiet czekający na ułożenie, zamontowane bądź niezamontowane grzejniki i przybory sanitarne. A skoro tak, to decyzji o założeniu systemu alarmowego nie warto odkładać. Im wcześniej tym lepiej: unikniemy nie tylko strat materialnych, ale i kłopotów oraz nieporządków, jakie zawsze wiążą się z układaniem instalacji w gotowym domu.

Wykonanie instalacji alarmowej najlepiej powierzyć firmie poleconej przez przyjaciół lub znajomych. Dobrze, jeśli zajmuje się ona zarówno zakładaniem, jak i późniejszym serwisowaniem systemów alarmowych, i jeśli działa na rynku co najmniej kilka lat. Zanim jednak wezwiemy taką firmę, najpierw sami powinniśmy zastanowić się nad rozmieszczeniem najważniejszych elementów systemu alarmowego, to znaczy:

• centrali, która steruje pracą systemu alarmowego;
  
  
• szyfratorów, które służą do jego włączania oraz wyłączania;
  
  
• czujek, które wykrywają intruza i przekazują sygnał o tym do centrali alarmowej;
  
  
• sygnalizatora alarmowego, który informuje o włamaniu sąsiadów i przechodniów.
  
  Wybór miejsca na centralę i szyfratory nie powinien sprawić większego kłopotu. Z usytuowaniem czujek sprawa jest trudniejsza, ale są dwie zasady, które to ułatwią. Pierwsza: trzeba ustalić wszystkie miejsca, którymi złodziej może dostać się do domu, czyli drzwi zewnętrzne, drzwi na taras, okna (również okna piwniczne i okna dachowe), wyłaz na dach, drzwi do garażu. Druga: należy wyznaczyć strefy, w których będzie się znajdowało mienie znacznej wartości (i które w związku z tym wymagają szczególnej ochrony), a także strefy mniej zagrożone, czyli takie, w których dopuszczamy, by system alarmowy wykrył przestępcę dopiero wtedy, gdy wejdzie on do tych stref (godzimy się np. na zadziałanie alarmu dopiero po wybiciu przez intruza szyby, zniszczeniu zamka w drzwiach czy nawet uszkodzeniu samych drzwi). Rozgraniczenie takich stref nie jest wcale decyzją łatwą, ale trzeba ją podjąć, chcąc racjonalnie zaprojektować system alarmowy.
  
  Miejsce na centralę
  
  Centrala to serce całej instalacji alarmowej. Dlatego pomieszczenie, w którym zostanie umieszczona, powinno być możliwie bezpieczne, a miejsce dobrane tak, by centrala z jednej strony nie przeszkadzała, ale z drugiej - była dostępna do konserwacji czy ewentualnej naprawy. Dobrze, gdy centrala jest tak schowana, aby jej znalezienie przez osoby niepowołane nie było łatwe. Najlepszymi miejscami na centralę są: garderoby, szafy wnękowe, pomieszczenia gospodarcze, zakamarki sypialni, poddasza i strychy. Zdecydowanie odradzamy umieszczenie centrali w pobliżu wejścia do budynku czy blisko okien; niewskazane są też garaże i łazienki.
  
  Gdzie umieścić szyfratory
  
  Szyfratory umożliwiają włączanie i wyłączanie systemu alarmowego, ale pełnią też inne ważne funkcje: informują o stanie pracy systemu, o tym, które czujniki w danej chwili wykrywają ruch, a kiedy zawyje syrena, który czujnik dał sygnał do alarmu. Na szyfratorach znajdują się również dodatkowe klawisze, np. taki którym można szybko uruchomić alarm lub inny, który pozwala przesłać do centrum monitorowania informację o pożarze czy potrzebie szybkiej interwencji medycznej (a więc bez dzwonienia wezwać straż pożarną lub ambulans).
  
  W domu warto jest zamontować co najmniej dwa szyfratory:
  
  - jeden w pobliżu drzwi wejściowych,
  
  - drugi w pobliżu sypialni albo na piętrze budynku, co ułatwi uruchamianie systemu alarmowego przed nocą.
  
  Dodatkowy szyfrator warto mieć w garażu.
  
  Gdzie zamontować czujki
  
  Czujki pozwalają na wykrycie intruza, gdy tylko zbliża się do domu lub posesji, a także na każdym etapie włamania i w każdym miejscu wewnątrz chronionego domu. Skuteczne wykrycie zagrożenia jest możliwe tylko wtedy, gdy właściwa czujka znajdzie się na właściwym miejscu.
  
  Czujki pasywnej podczerwieni. Są najczęściej stosowane. Wykrywają zmiany promieniowania cieplnego, dzięki czemu "widzą" ruch każdego ciała, którego temperatura jest choćby o około dwa stopnie różna od temperatury otoczenia. Są wrażliwe także na miejscowe zmiany temperatury, spowodowane strumieniem chłodnego bądź ciepłego powietrza z nawiewnika czy przeciągiem w pomieszczeniu, w którym jest otwarte okno. Z tego względu, aby czujki te nie powodowały fałszywych alarmów, nie należy ich umieszczać w miejscach nasłonecznionych, w pobliżu grzejników, kratek nawiewu ciepłego powietrza, kratek wentylacyjnych ani klimatyzatorów.
  
  Dobierając miejsca tych czujek, należy też zwracać uwagę, by podczas urządzania domu nie zostały przysłonięte - na przykład przez zasłony, wysoką szafę lub drzwi. Z tego względu czujki te najlepiej montować w miarę wysoko, minimum na wysokości 1,8 m, a najlepiej - 2,3 m. Takie są zasady ogólne, bo warunki szczegółowe zależą od tego, czy będzie to czujka szerokokątna czy czujka o wąskim kacie widzenia, nazywana kurtynową.

Tekst Tomasz Walenta , źrudło: http://dom.gazeta.pl/